Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw[1]

P r o j e k t


U S T A W A
z dnia...............................


o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw[1]


Art. 1. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.)[2] wprowadza się
następujące zmiany:
1) w art. 21 w ust. 1:
a) pkt 20 otrzymuje brzmienie:
"20) część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1,
przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody
ze stosunku pracy, z wyjątkiem wynagrodzenia uzyskiwanego
przez członka służby zagranicznej - w wysokości
równowartości diety z tytułu podróży służbowych poza
granicami kraju, określonych w przepisach wydanych przez
ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości
oraz warunków ustalania należności przysługujących pracow
nikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej
jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej
poza granicami kraju, za każdy dzień, w którym była
wykonywana praca; zwolnienie dotyczy dochodów nieprzekra
czających rocznie równowartości trzydziestu diet,
z zastrzeżeniem ust. 15,",
b) po pkt 23 dodaje się pkt 23a w brzmieniu:
"23a) część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust.
1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących
dochody z tytułu:

a) stypendiów - w wysokości odpowiadającej
równowartości diet z tytułu podróży służbowych
poza granicami kraju, określonych w przepisach
wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy
w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
należności przysługujących pracownikowi zatrud
nionemu w państwowej lub samorządowej jednostce
sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza
granicami kraju, za każdy dzień, w którym było
otrzymywane stypendium,
b) ryczałtów na koszty utrzymania i zakwaterowania
wypłacanych z budżetu państwa w związku ze
skierowaniem do pracy dydaktycznej w szkołach
i ośrodkach akademickich za granicą, przyznanych
na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych
ustaw,",
c) po pkt 46 dodaje się pkt 46a w brzmieniu:
"46a) dochody uzyskane z instytucji Unii Europejskiej i
Europejskiego Banku Inwestycyjnego, do których mają
zastosowanie przepisy rozporządzenia nr 260/68 z
dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i
procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot
Europejskich (Dz. Urz. WE L 056, z 4.03.1968, str. 8
i n.) ostatnio zmienionego przez rozporządzenie
nr 1750/2002 (Dz. Urz. WE L 264, z 2.10.2002, str.
15 i n.),";

2) w art. 27 po ust. 9a dodaje się ust. 9b i 9c w brzmieniu:
"9b. Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga
przychody (dochody) określone w art. 42c ust. 5 ze źródeł
przychodów położonych:
1) w Republice Austrii, Królestwie Belgii, Wielkim Księstwie Luksemburga,
Księstwie Andory, Księstwie Lichtensteinu, Księstwie Monako, Republice San
Marino i Konfederacji Szwajcarskiej lub
2) na terytoriach zależnych lub terytoriach stowarzyszonych Zjednoczonego
Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Królestwa Niderlandów,
z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła umowy w sprawie opodatkowania przychodów
(dochodów) z oszczędności osób fizycznych
- to podatek od tych przychodów (dochodów) zapłacony w
państwach, o których mowa w pkt 1, oraz terytoriach, o których
mowa w pkt 2, podlega odliczeniu od kwoty podatku obliczonego
zgodnie z ust. 1, z uwzględnieniem ust. 8-9a.

9c. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w
drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej "Monitor Polski", wykaz terytoriów, o których mowa w
ust. 9b pkt 2.";

3) w art. 37 w ust. 4 zdanie czwarte otrzymuje brzmienie:
"Pobraną różnicę płatnicy wpłacają na rachunek urzędu skarbowego,
którym kieruje właściwy dla płatnika naczelnik urzędu skarbowego,
łącznie z zaliczkami za te miesiące.";

4) w art. 42 dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
"7. Informacji, o której mowa w ust. 2, nie sporządza się
w przypadku sporządzenia imiennej informacji o przychodach
(dochodach), o której mowa w art. 42c ust. 1.";
5) po art. 42b dodaje się art. 42c i 42d w brzmieniu:

"Art. 42c. 1. W terminie do końca miesiąca następującego po
zakończeniu roku podatkowego podmiotu wypłacającego
przychody (dochody), o których mowa w ust. 5, podmiot ten
jest obowiązany przesłać, sporządzone według ustalonego
wzoru, imienne informacje o przychodach (dochodach):
1) faktycznemu albo pośredniemu odbiorcy, któremu wypłaca
lub stawia do dyspozycji przychody (dochody) i który
ze względu na miejsce zamieszkania podlega opodatkowaniu
podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów:
a) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie
członkowskim Unii Europejskiej, Księstwie Andory,
Księstwie Lichtensteinu, Księstwie Monako,
Republice San Marino i Konfederacji Szwajcarskiej,
lub
b) na terytoriach zależnych lub terytoriach
stowarzyszonych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii
i Irlandii Północnej oraz Królestwa Niderlandów,
z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła umowy
w sprawie opodatkowania przychodów
(dochodów) z oszczędności osób fizycznych, oraz
2) urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu
skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.
2. Podmiotem wypłacającym, o którym mowa
w ust. 1, jest:
1) osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna
nieposiadająca osobowości prawnej, która dokonuje wypłaty
lub stawia do dyspozycji przychody
(dochody), o których mowa w ust. 5, w związku
z prowadzoną działalnością gospodarczą, na rzecz faktycznego
lub pośredniego odbiorcy,
2) pośredni odbiorca, mający miejsce zamieszkania
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który dokonuje
wypłat lub stawia do dyspozycji przychody (dochody),
o których mowa w ust. 5, na rzecz faktycznego odbiorcy.
3. Faktycznym odbiorcą, o którym mowa w ust. 1
pkt 1, jest każda osoba fizyczna, która osiąga przychody
(dochody), o których mowa w ust. 5.
4. Pośrednim odbiorcą, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2
pkt 2, jest każdy podmiot, któremu są wypłacane lub postawione
do dyspozycji przychody (dochody), o których mowa w ust. 5,
osiągane przez faktycznego odbiorcę, chyba że udokumentuje
podmiotowi wypłacającemu, że:
1) jest osobą prawną inną niż spółki jawne i komandytowe
utworzone według prawa Królestwa Szwecji (handelsbolag (HB)
i kommanditbolag (KB) i Republiki Fińskiej
(avoin yhtiö (Ay) i kommandiittiyhtiö (Ky) / öppet bolag
i kommanditbolag) lub
2) jego dochody podlegają opodatkowaniu na zasadach
przewidzianych dla opodatkowania dochodów z działalności
gospodarczej, lub
3) jest funduszem inwestycyjnym, lub
4) na podstawie wydanego przez właściwy organ zaświadczenia,
jest traktowany jako fundusz inwestycyjny.
5. Imienne informacje podatkowe, o których mowa w ust. 1, obejmują:
1) przychody (dochody) z odsetek wypłacanych lub postawionych
do dyspozycji, związanych z wierzytelnościami wszelkiego rodzaju,
zarówno zabezpieczonymi jak i niezabezpieczonymi hipoteką
lub prawem do uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w
szczególności dochód ze skarbowych papierów wartościowych,
z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami
i nagrodami mającymi związek z takimi papierami, obligacjami
i skryptami dłużnymi, z wyjątkiem opłat karnych za
opóźnione płatności,
2) przychody (dochody) z odsetek naliczonych lub skapitalizowanych
w momencie sprzedaży, zwrotu lub umorzenia wierzytelności,
o których mowa w pkt 1,
3) przychody (dochody) uzyskane z odsetek, bezpośrednio
lub za pośrednictwem pośredniego odbiorcy, wypłacane przez :
a) podmioty, o których mowa w ust. 4 pkt 3 i 4,
b) przedsiębiorstwa wspólnego inwestowania ustanowione
poza terytorium Unii Europejskiej,
4) przychody (dochody) uzyskane w związku ze sprzedażą,
zwrotem lub umorzeniem akcji, udziałów lub jednostek w:
a) podmiotach, o których mowa w ust. 4 pkt 3 i 4,
b) przedsiębiorstwach wspólnego inwestowania ustanowionych
poza terytorium Unii Europejskiej
- jeżeli zainwestowały one bezpośrednio lub pośrednio
przez inne podmioty lub przedsiębiorstwa, ponad 40 %
swoich aktywów w wierzytelności, o których mowa w pkt 1,
w zakresie, w jakim przychód (dochód) ten odpowiada
zyskom osiąganym bezpośrednio lub pośrednio z odsetek w
rozumieniu pkt 1 i 2.
6. W przypadku gdy podmiot wypłacający nie posiada informacji:
1) dotyczących przychodu osiąganego z odsetek, o którym mowa
w ust. 5 pkt 3 i 4, za przychód z odsetek uznaje się całość
wypłaconej lub postawionej do dyspozycji kwoty,
2) dotyczących udziału aktywów zainwestowanych w wierzytelności,
akcje, udziały lub jednostki, o których mowa w ust. 5 pkt 4,
uznaje się, że udział aktywów wynosi ponad 40 %; jeżeli podmiot
wypłacający nie jest w stanie określić kwoty przychodu
uzyskanego przez faktycznego odbiorcę, uznaje się, że przychód
odpowiada zyskom ze sprzedaży, zwrotu lub umorzenia akcji,
udziałów lub jednostek.
7. Udział procentowy, określony w ust. 5 pkt 4 oraz ust. 6 pkt 2,
od dnia 1 stycznia 2011 r. będzie wynosić 25%.
8. Przepisy art. 42 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór informacji o przychodach (dochodach),
o której mowa w ust. 1, wraz z objaśnieniami co do sposobu
jej wypełniania, terminu i miejsca składania, w szczególności
w celu umożliwienia podmiotowi wypłacającemu wskazania faktycznego
lub pośredniego odbiorcy, oraz wysokości wypłacanych
lub stawianych do dyspozycji przychodów (dochodów).
Art. 42d. 1. W celu sporządzenia imiennych informacji, o których
mowa w art. 42c ust. 1, podmiot wypłacający:
1) ustala tożsamość faktycznego odbiorcy na podstawie
przedstawionego przez niego dokumentu stwierdzającego
tożsamość,
2) przyjmuje, że państwem (terytorium), w którym
faktyczny odbiorca podlega opodatkowaniu od całości
swoich dochodów, jest wskazane w przedstawionym przez
niego dokumencie stwierdzającym tożsamość państwo
(terytorium) miejsca stałego zamieszkania, chyba że
faktyczny odbiorca wykaże, że podlega takiemu
opodatkowaniu w innym państwie.
2. Jeżeli podmiot wypłacający ma uzasadnione wątpliwości,
czy osoba fizyczna, której wypłaca lub stawia do
dyspozycji przychody (dochody), o których mowa w art.
42c ust. 5, jest faktycznym odbiorcą, podejmuje
czynności w celu ustalenia tożsamości faktycznego od
biorcy zgodnie z ust. 1. Jeżeli podmiot wypłacający nie
jest w stanie ustalić tożsamości faktycznego odbiorcy,
traktuje tę osobę fizyczną jako faktycznego odbiorcę.
3. Jeżeli przychody (dochody), o których mowa w art. 42c
ust. 5, są wypłacane lub stawiane do dyspozycji osobie
fizycznej działającej w imieniu faktycznego lub
pośredniego odbiorcy, to podmiot wypłacający jest
obowiązany uzyskać od takiej osoby imię i nazwisko albo
nazwę oraz adres odpowiednio faktycznego albo
pośredniego odbiorcy. Jeżeli podmiot wypłacający nie
jest w stanie ustalić tożsamości faktycznego odbiorcy,
traktuje tę osobę fizyczną jako faktycznego odbiorcę.
4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych
określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania
tożsamości i miejsca stałego zamieszkania faktycznych
odbiorców, w celu umożliwienia podmiotom wypłacającym do
konywania identyfikacji faktycznych odbiorców przychodów
(dochodów), o których mowa
w art. 42c ust. 5.".


Art. 2. W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.)[3] wprowadza się
następujące zmiany:
1) w art. 10 w ust. 1 dodaje się pkt 7 w brzmieniu:
"7) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d pkt 3";

2) w art. 12 po ust. 4c dodaje się ust. 4d w brzmieniu:

"4d. W przypadku podatników dokonujących zbycia udziałów (akcji)
jednej spółki kapitałowej innej spółce kapitałowej, jeżeli:
1) spółka nabywająca oraz spółka zbywająca, podlegają w kraju
członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu od całości
swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania oraz
2) w wyniku nabycia udziałów (akcji) spółka nabywająca uzyska
bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały
(akcje) są zbywane, oraz
3) w zamian za zbywane udziały (akcje) spółka zbywająca
otrzyma udziały (akcje) spółki nabywającej albo otrzyma
udziały (akcje) spółki nabywającej wraz z zapłatą w gotówce
w wysokości nie wyższej niż 10% wartości bilansowej
otrzymanych udziałów (akcji)
- do przychodów nie zalicza się wartości otrzymanych
udziałów (akcji) w spółce zbywającej i w spółce
nabywającej.";

3) w art. 16 w ust. 1 po pkt 8c dodaje się pkt 8d w brzmieniu:
"8d) wydatków na nabycie lub objęcie udziałów (akcji)
przekazywanych innej spółce w sposób, o którym mowa w art. 12
ust. 4d; wydatki te stanowią koszt uzyskania przychodów w
przypadku odpłatnego zbycia otrzymanych za nie udziałów
(akcji) - pkt 8 i art. 15 ust. 1k stosuje się odpowiednio,";

4) w art. 21 dodaje się ust. 3-7 w brzmieniu:
"3. Zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których
mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące
warunki:
1) wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:
a) spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca
siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej albo
b) położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
zagraniczny zakład spółki podlegającej w państwie
członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem
dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na
miejsce ich osiągania, jeżeli wypłacane przez ten
zagraniczny zakład należności, o których mowa w ust. 1
pkt 1, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania
przychodów przy określaniu dochodów podlegających
opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej,
2) uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska
państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu
podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu
na miejsce ich osiągania,
3) spółka:
a) o której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio nie mniej
niż 25% udziałów (akcji) w spółce, o której mowa w pkt 2,
nieprzerwanie przez okres nie krótszy niż 2 lata, lub
b) o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej
niż 25% udziałów (akcji) w spółce, o której mowa w pkt 1,
nieprzerwanie przez okres nie krótszy niż 2 lata, lub
c) podlegająca w państwie członkowskim Unii Europejskiej
opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich
dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, posiada
bezpośrednio - zarówno w spółce, o której mowa w pkt 1,
jak i w spółce, o której mowa w pkt 2 - nie mniej niż 25%
udziałów (akcji) nieprzerwanie przez okres nie krótszy
niż 2 lata,
4) odbiorcą należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:
a) spółka, o której mowa w pkt 2, albo
b) zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2,
jeżeli dochód osiągnięty w następstwie uzyskania
tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie
członkowskim Unii Europejskiej, w którym zagraniczny
zakład jest położony.
4. Użyte w ust. 3 pojęcie "zagraniczny zakład" oznacza zakład w
rozumieniu umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu
opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
5. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, nie ma zastosowania do
przychodów, które, zgodnie z odrębnymi przepisami, zostaną
uznane za:
1) przychody z podziału zysków lub spłaty kapitału spółki
wypłacającej należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
2) przychody z tytułu wierzytelności przenoszącej prawo do
udziału w zyskach dłużnika,
3) przychody z tytułu wierzytelności uprawniającej
wierzyciela do zamiany jego prawa do odsetek na prawo do
udziału w zyskach dłużnika,
4) przychody z tytułu wierzytelności, która nie powoduje
obowiązku spłaty kwoty głównej tej wierzytelności lub gdy
spłata jest należna po upływie co najmniej 50 lat od
powstania wierzytelności.
6. Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań, o których mowa w art.
11 ust. 1, między podmiotem wypłacającym i uzyskującym
należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zostaną ustalone
lub narzucone warunki różniące się od warunków, które
ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, w wyniku czego
kwota wypłaconych należności jest wyższa od tej, jakiej
należałoby oczekiwać, gdyby powiązania te nie istniały,
zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się tylko do
kwoty należności określonej bez uwzględniania warunków
wynikających z tych powiązań. Przepisy art. 11 ust. 2 i 3
stosuje się odpowiednio.
7. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się, gdy
głównym bądź jednym z głównych celów wypłaty należności, o
których mowa w ust. 1 pkt 1, jest uniknięcie lub uchylenie
się od opodatkowania.";

5) w art. 26 po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu:
"1c. Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości
prawnej, które dokonują wypłat należności z tytułów
wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1, korzystających ze
zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3,
stosują to zwolnienie wyłącznie pod warunkiem udokumentowania
przez spółkę, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2:
1) jej miejsca siedziby dla celów podatkowych, wydanym przez
właściwy organ administracji podatkowej zaświadczeniem
(certyfikat rezydencji), lub
2) istnienia zagranicznego zakładu, w rozumieniu art. 21 ust. 4,
zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji
podatkowej państwa, w którym znajduje się jej siedziba
lub zarząd albo przez właściwy organ podatkowy państwa,
w którym ten zagraniczny zakład jest położony."

Art. 3. W ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji
i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. Nr 142, poz. 702, z późn. zm.)[4]
w art. 11:
1) w ust. 4:
a) dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
"5) podmiotów określonych w art. 42 ust. 6 ustawy z dnia 26
lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.)[1]",
b) do pkt 5 dodaje się odnośnik nr 1 w brzmieniu:
"1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały
ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz.
703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228
i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz.
64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr
88, poz. 961, Nr 89, poz. 968, Nr 102, poz. 1117, Nr 106,
poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz. 1363 i 1370 i Nr
134, poz. 1509, z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 25, poz. 253,
Nr 74, poz. 676, Nr 78, poz. 715, Nr 89, poz. 804, Nr 135,
poz. 1146, Nr 141, poz. 1182, Nr 169, poz. 1384, Nr 181,
poz. 1515, Nr 200, poz. 1679 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r.
Nr 7, poz. 79, Nr 45, poz. 391, Nr 65, poz. 595, Nr 84,
poz. 774, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 122, poz.
1143, Nr 135, poz. 1268, Nr 137, poz. 1302, Nr 166, poz.
1608, Nr 202, poz. 1956, Nr 222, poz. 2201, Nr 223, poz.
2217
i Nr 228, poz. 2255 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257).";

2) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
"5. Faktyczny odbiorca określony w art. 42c ust. 1 i 3 ustawy
z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
fizycznych, mający numer identyfikacji podatkowej nadany w
państwie miejsca zamieszkania, jest obowiązany podawać ten
numer podmiotowi wypłacającemu określonemu w art. 42c ust. 2
tej ustawy. Podmiot wypłacający jest obowiązany żądać podania
numeru identyfikacji podatkowej i przekazywać go naczelnikowi
urzędu skarbowego właściwemu dla opodatkowania osób
zagranicznych.".


Art. 4. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.
U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm.)[5] wprowadza się następujące zmiany:
1) po art. 305m dodaje się rozdział 3 w brzmieniu:

"Rozdział 3. Szczegółowe zasady wymiany informacji o przychodach
(dochodach) z oszczędności

Art. 305n. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych
przekazuje z urzędu informacje dotyczące przychodów
(dochodów) z oszczędności osób fizycznych, których wy
płacanie wymaga, zgodnie z przepisami o podatku
dochodowym od osób fizycznych, składania imiennej
informacji podatkowej, uzyskanych przez osoby, które
ze względu na miejsce zamieszkania podlegają obo
wiązkowi podatkowemu od wszystkich swoich dochodów:
1) w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Księstwie Andory,
Księstwie Lichtensteinu, Księstwie Monako,
Republice San Marino i Konfederacji Szwajcarskiej, lub
2) na terytorium zależnym lub terytorium stowarzyszonym
Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
oraz Królestwa Niderlandów, z którym Rzeczpospolita Polska
zawarła umowę w sprawie opodatkowania przychodów
(dochodów) z oszczędności osób fizycznych
- właściwym władzom państw i terytoriów, o których
mowa w pkt 1 i 2.
§ 2. Informacje przekazuje się przynajmniej raz w roku w
terminie 6 miesięcy od zakończenia roku podatkowego
podmiotu wypłacającego przychody (dochody).
§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w
celu usprawnienia współpracy może zawierać z
właściwymi władzami państw i terytoriów, o których
mowa w § 1, porozumienia dwustronne i wielostronne
w zakresie szczegółowych zasad i trybu wymiany
informacji.
Art. 305o. Do informacji określonych w art. 305n § 1 dotyczących
podatników, na których ciąży nieograniczony obowiązek
podatkowy w Rzeczypospolitej Polskiej, otrzymanych przez
ministra właściwego do spraw finansów publicznych od
właściwych władz innych państw lub ich terytoriów
zależnych lub stowarzyszonych przepisy art. 297a stosuje
się odpowiednio.";
2) w art. 306a:
a) § 5 otrzymuje brzmienie:
"§ 5. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie
później jednak niż w terminie 7 dni, z zastrzeżeniem §
6.",
b) dodaje się § 6 w brzmieniu:
"§ 6. Zaświadczenie, o którym mowa w art. 306l § 1, powinno
być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w
terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o wydanie
zaświadczenia.";
3) art. 306k otrzymuje brzmienie:
"Art. 306k. Organ podatkowy na wniosek podatnika wydaje
zaświadczenie o jego miejscu zamieszkania lub siedzibie
dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej (certyfikat rezydencji).";
4) po art. 306k dodaje się art. 306l - 306n w brzmieniu:
"Art. 306l. § 1. Organ podatkowy na wniosek podatnika wydaje
zaświadczenie o miejscu zamieszkania dla celów
podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
osoby fizycznej osiągającej przychody (dochody), o
których mowa w art. 305n § 1, ze źródeł przychodów
położonych:
1) w Republice Austrii, Królestwie Belgii, Wielkim
Księstwie Luksemburga, Księstwie Andory,
Księstwie Lichtensteinu, Księstwie Monako,
Republice San Marino i Konfederacji Szwajcarskiej, lub
2) na terytoriach zależnych lub terytoriach stowarzyszonych
Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii
i Irlandii Północnej oraz Królestwa Niderlandów,
z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła umowy
w sprawie opodatkowania przychodów
(dochodów) z oszczędności osób fizycznych.

§ 2. W zaświadczeniu, o którym mowa w § 1, podaje się również
zgłoszone organowi podatkowemu przez wnioskodawcę:
1) imię i nazwisko albo nazwę oraz adres podmiotu,
który dokonuje wypłaty lub stawia do dyspozycji
przychody (dochody),
2) numer rachunku wnioskodawcy, a w przypadku jego braku
- tytuł prawny, z którego wynika wierzytelność stanowiąca
podstawę wypłaty lub postawienia do dyspozycji przychodów (dochodów).

Art. 306m. Minister właściwy do spraw finansów publicznych
określi, w drodze rozporządzenia, wzory zaświadczeń, o
których mowa w art. 306k i art. 306l § 1, uwzględniając
w szczególności zakres danych wykazywanych w zaś
wiadczeniach oraz dane identyfikujące wnioskodawcę i
organ wydający zaświadczenie.

Art. 306n. W sprawach nieuregulowanych w art. 306a - 306i oraz
306k i 306l stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów
1-6, 8-12, 14, 16 oraz
23 działu IV.".
Art. 5. W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz.
U. Nr 83, poz. 930, z późn. zm.)[6] wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 53 po § 30a dodaje się § 30b w brzmieniu:
"§ 30b. Użyte w rozdziale 6 kodeksu określenie pośredni
odbiorca ma znaczenie nadane w ustawie z dnia 26 lipca
1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.
z 2000 r. Nr 14, poz. 176, Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz.
703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228
i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz.
64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr
88, poz. 961, Nr 89, poz. 968, Nr 102, poz. 1117, Nr 106,
poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz. 1363 i 1370 i
Nr 134, poz. 1509, z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 25, poz.
253, Nr 74, poz. 676, Nr 78, poz. 715, Nr 89, poz. 804, Nr
135, poz. 1146, Nr 141, poz. 1182, Nr 169, poz. 1384, Nr
181, poz. 1515, Nr 200, poz. 1679 i Nr 240, poz. 2058, z
2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 45, poz. 391, Nr 65, poz. 595,
Nr 84, poz. 774, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 122,
poz. 1143, Nr 135, poz. 1268, Nr 137, poz. 1302, Nr 166,
poz. 1608, Nr 202, poz. 1956, Nr 222, poz. 2201, Nr 223,
poz. 2217 i Nr 228, poz 2255 oraz z 2004 r. Nr 29, poz.
257).";

2) w art. 80 § 2 otrzymuje brzmienie:
"§ 2. Płatnik, podmiot, o którym mowa w art. 41 ustawy z dnia 26
lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie
pełniący funkcji płatnika lub pośredni odbiorca, który wbrew
obowiązkowi nie składa w terminie podatnikowi lub właściwemu
organowi wymaganej informacji podatkowej lub informacji, o
których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 2 lub art. 42c ust. 1
powołanej ustawy, podlega karze grzywny do 180 stawek
dziennych.".

Art. 6. 1. Ustawa ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy, z wyjątkiem przepisów art. 21 ust. 1 pkt 20 i 23a
ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które mają
zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2004 r.

2. Przepisy:

1) art. 27 ust. 9b i 9c, art. 42 ust. 7, art. 42c i art. 42d
ustawy wymienionej w art. 1;
2) ustaw wymienionych w art. 3-5
- w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się od dnia
1 stycznia 2005 r.

Art. 7. Ustawa wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej
Polskiej do Unii Europejskiej.




U Z A S A D N I E N I E


Celem projektu ustawy jest harmonizacja polskich przepisów podatkowych z
następującymi aktami prawnymi Unii Europejskiej:
1) dyrektywą Rady Unii Europejskiej nr 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w
sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (Dz.
Urz. WE L 157, z 26.06.2003 r.),
2) dyrektywą Rady Unii Europejskiej nr 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w
sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności
licencyjnych wypłacanych między powiązanymi spółkami różnych Państw
Członkowskich (Dz. Urz. WE L 157, z 26.06.2003 r.),
3) dyrektywą Rady Unii Europejskiej nr 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w
sprawie wspólnego systemu opodatkowania dotyczącego fuzji, podziałów, wnoszenia
aktywów i wymiany udziałów (akcji), które dotyczą państw członkowskich
(Dz. Urz. WE L 225, z 20.08.1990 r.) ostatnio zmienioną przez Traktat o
przystąpieniu Polski do UE,
4) protokołem dotyczącym Przywilejów oraz Immunitetów Wspólnot Europejskich oraz
Umową wdrażającą ten Protokół w związku z rozporządzeniem Rady nr 260/68 z dnia
29 lutego 1968 r. ustanawiającym warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz
Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056, z 4.03.1968 r.) ostatnio zmienionym
przez rozporządzenie nr 1750/2002 (Dz. Urz. WE L 264, z 2.10.2002 r.) oraz z
rozporządzeniem Rady nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającym regulamin
pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot
Europejskich oraz ustanawiającym specjalne środki stosowane tymczasowo wobec
urzędników Komisji (Dz. Urz. WE L 056, z 4.03.1968 r.) ostatnio zmienionym przez
rozporządzenie Rady nr 2182/2003 (Dz. Urz. WE L 327, z 16.12.2003 r.).


Ad 1
Celem dyrektywy Rady 2003/48/WE jest umożliwienie, aby przychody (dochody) z
oszczędności wypłaconych w jednym państwie członkowskim UE na rzecz faktycznych
odbiorców będących osobami fizycznymi, mających miejsce zamieszkania w innym
państwie członkowskim, w państwie, z którym Wspólnota Europejska zawarła umowę o
opodatkowaniu przychodów (dochodów) z oszczędności, a także na terytoriach
zależnych i stowarzyszonych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii
Północnej oraz Królestwa Niderlandów, zostały poddane efektywnemu opodatkowaniu
w państwie miejsca zamieszkania. Środkami przewidzianymi przez dyrektywę do
realizacji tego celu są:

automatyczna wymiana informacji o (przychodach) dochodach z tytułu
oszczędności osób fizycznych niemających miejsca zamieszkania na terytorium
państwa, w którym takie przychody (dochody) zostały uzyskane; oraz
wprowadzenie w okresie przejściowym dodatkowego podatku od przychodu
(dochodu) z oszczędności, który byłby pobierany przez państwa nieprowadzące
automatycznej wymiany informacji podatkowej, a następnie przekazywany w 75%
państwu rezydencji odbiorcy.

Implementacja przepisów dyrektywy wymaga nowelizacji ustawy o podatku dochodowym
od osób fizycznych, ustawy – Ordynacja podatkowa, ustawy – Kodeks karny skarbowy
oraz ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych proponuje się dodanie
art. 42c, w którym nałożono obowiązek przekazywania informacji o przychodach z
tytułu oszczędności (zdefiniowanych w proponowanym art. 42c ust. 5) przez
wszystkie podmioty wypłacające takie przychody (dochody) na rzecz pośredniego
lub faktycznego odbiorcy mającego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w
innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim UE, państwach, z którymi
Wspólnoty Europejskie podpiszą umowy o opodatkowaniu przychodów z oszczędności
(Konfederacja Szwajcarska, Księstwo Monako, Księstwo Lichtensteinu, Księstwo
Andory i Republika San Marino – żadna z tych umów nie została jeszcze zawarta),
oraz terytoriach zależnych lub stowarzyszonych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej
Brytanii i Irlandii Północnej oraz Królestwa Niderlandów, z którymi Polska
podpisze porozumienia o opodatkowaniu przychodów z oszczędności.

Podmiot wypłacający przychody (dochody) z oszczędności jest zobowiązany
przekazać imienną informację pośredniemu albo faktycznemu odbiorcy, któremu
wypłaca lub stawia do dyspozycji przychody (dochody) oraz urzędowi skarbowemu
właściwemu dla opodatkowania osób zagranicznych. W art. 42c ust. 1 określono
termin składania takiej informacji nie później niż do końca miesiąca
następującego po zakończeniu roku podatkowego podmiotu wypłacającego. Należy
zauważyć, że podmiotem wypłacającym może być podatnik podatku dochodowego od
osób prawnych, a zatem w takim przypadku rokiem podatkowym nie będzie zawsze rok
kalendarzowy tylko rok podatkowy w rozumieniu art. 8 ustawy o podatku dochodowym
od osób prawnych. Ma to znaczenie dla właściwego określenia terminu składania
informacji o przychodach (dochodach) z oszczędności.

W art. 42c ust. 2 projektowanej zmiany ustawy o podatku dochodowym od osób
fizycznych zdefiniowano podmiot wypłacający, na którym spoczywa obowiązek
udzielania informacji. Definicja ta obejmuje art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy,
uznając za podmiot wypłacający:
osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające
osobowości prawnej, które dokonują wypłat lub stawiają do dyspozycji przychody
(dochody) z oszczędności w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, na
rzecz faktycznego lub pośredniego odbiorcy, oraz
pośrednich odbiorców, mających miejsce zamieszkania na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, którzy dokonują wypłat lub stawiają do dyspozycji
przychody (dochody) z oszczędności na rzecz faktycznego odbiorcy.

Ustęp 3 projektowanego artykułu zawiera definicję faktycznego odbiorcy, którym
jest każda osoba fizyczna, która uzyskuje przychody (dochody) z tytułu
oszczędności. Oznacza to, że osobą, której są wypłacane lub stawiane do
dyspozycji przychody (dochody) z oszczędności jest osoba, która uzyskuje je
bezpośrednio we własnym imieniu.

W ust. 4 wprowadzono definicję pośredniego odbiorcy. Jest to odbiorca, który nie
uzyskuje wypłaty we własnym imieniu, lecz na rzecz faktycznego odbiorcy. Zgodnie
z proponowaną regulacją, w ślad za art. 4 ust. 2 dyrektywy, taki odbiorca w
momencie wypłaty lub postawienia do dyspozycji przychodów (dochodów) z
oszczędności faktycznemu odbiorcy, powinien być traktowany jak podmiot
wypłacający i ciąży na nim obowiązek udzielenia informacji o dokonanej wypłacie.

W projekcie zaproponowano definicję przychodów (dochodów) z tytułu oszczędności
(art. 42c ust. 5 nowelizowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)
objętych obowiązkiem informacyjnym. Zakres tej definicji odpowiada art. 6
dyrektywy.

Przepisy dyrektywy nakazują również wprowadzenie do prawa krajowego przepisów
regulujących zasady ustalania tożsamości i miejsca zamieszkania faktycznych
odbiorców przez podmiot wypłacający. Obowiązek taki przewidziano w art. 42d
nowelizowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dostosowanie przepisów polskiego prawa podatkowego do wymagań dyrektywy wymagało
również wprowadzenia do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych metody
pełnego odliczenia (lub zwrotu) podatku od przychodu (dochodu) z tytułu
oszczędności pobieranego w okresie przejściowym od nierezydentów przez Austrię,
Belgię i Luksemburg (zgodnie z art. 11 ust. 1 dyrektywy), Szwajcarię, Monaco,
Andorę, Lichtenstein i San Marino (na podstawie umów międzynarodowych zawartych
ze Wspólnotami Europejskimi) oraz terytoria zależne i terytoria stowarzyszone
Zjednoczonego Królestwa i Holandii (na podstawie porozumień zawartych
z Rzecząpospolitą Polską).

Istotą wprowadzonego dyrektywą podatku jest to, że państwo źródła przychodu
(dochodu) może pobrać 15% podatek od przychodu (dochodu) z tytułu oszczędności w
ciągu trzech pierwszych lat okresu przejściowego, 20% – w ciągu następnych
trzech lat, 35% – w ciągu kolejnych lat. Zgodnie z art. 12 ust. 1 dyrektywy 75%
kwoty pobranego podatku będzie przekazywane państwu rezydencji ostatecznego
odbiorcy. Dyrektywa zobowiązuje państwa rezydencji faktycznych odbiorców do
wprowadzenia metody pełnego odliczenia podatku zapłaconego w państwie źródła lub
zwrotu całej kwoty pobranego podatku.

W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych proponuje się metodę pełnego
zaliczenia, określoną w projektowanym art. 27 ust. 9b i 9c. Należy dodać, że
pobieranie i metoda odliczania podatku przewidziana przez dyrektywę ma być
niezależna od postanowień zawartych przez państwa członkowskie umów o unikaniu
podwójnego opodatkowania. Oznacza to, że zapłacony w państwie (terytorium)
źródła podatek będzie się w całości odliczać od podatku obliczonego zgodnie z
art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwzględnieniem
ust. 8-9a tego artykułu, czyli dopiero po zastosowaniu właściwych przepisów
umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jeżeli w wyniku dokonanego odliczenia
podatku powstanie nadpłata, jej zwrot nastąpi na podstawie właściwych przepisów
Ordynacji podatkowej.

Należy zauważyć, że projekt nie wymienia nazw terytoriów zależnych i
stowarzyszonych, do których będzie miał zastosowanie projektowany art. 27 ust.
9b. Wynika to z tego, że nie zostały jeszcze zawarte właściwe porozumienia
dotyczące opodatkowania przychodów (dochodów) z oszczędności z tymi terytoriami,
w związku z tym nie wiadomo, czy dane terytorium zdecyduje się przyjąć system
automatycznej wymiany informacji czy też dodatkowego podatku pobieranego u
źródła w okresie przejściowym. W tym zakresie projekt będzie wymagał
dostosowania w toku dalszych prac.

Dyrektywa nakazuje również wprowadzenie procedury umożliwiającej
odstąpienie od opodatkowania przychodu (dochodu) z oszczędności przez
państwo źródła w odniesieniu do faktycznego odbiorcy, który przedstawi
zaświadczenie wydane przez właściwy organ, zawierające imię i
nazwisko, adres, numer identyfikacji podatkowej faktycznego odbiorcy,
nazwę podmiotu wypłacającego, numer rachunku bankowego faktycznego
odbiorcy, lub w przypadku braku, określenie tytułu prawnego, z którego
wynika wierzytelność. Zaświadczenie takie ma być ważne przez okres
nieprzekraczający 3 lat i ma być wystawiane na wniosek faktycznego
odbiorcy w ciągu 2 miesięcy od złożenia wniosku. Zakres podawanych
danych, okres ważności oraz termin wydania zaświadczenia zostały
określone w dyrektywie. Należy zaznaczyć, że zaświadczenie to wydaje
się w celu przedstawienia zagranicznemu podmiotowi wypłacającemu – w
przypadku umieszczenia danych niezgodnych ze stanem faktycznym podmiot
wypłacający nie będzie mógł odstąpić od potrącenia podatku, a zatem
podanie rzetelnych danych leży w interesie faktycznego odbiorcy.
Przepisy dotyczące wydawania wyżej opisanego zaświadczenia wprowadzono
w projektowanym art. 306l § 1 i § 2 ustawy – Ordynacja podatkowa.

Informacja o przychodach (dochodach) z oszczędności zebrana przez urzędy
skarbowe będzie przekazywana do Ministerstwa Finansów i w formie automatycznej
opracowywana i wysyłana do właściwej władzy państwa rezydencji faktycznego lub
pośredniego odbiorcy (art. 9 ust. 1 dyrektywy). W związku z koniecznością
stworzenia podstawy prawnej do przekazywania tej informacji, w dziale VIIa
ustawy – Ordynacja podatkowa, proponuje się dodanie rozdziału 3 "Szczegółowe
zasady wymiany informacji o przychodach (dochodach) z oszczędności".

W art. 305n § 1 proponuje się zatem ustanowienie podstawy prawnej dla Ministra
Finansów do przekazywania informacji o przychodach (dochodach) z tytułu
oszczędności do właściwych władz państw członkowskich Unii Europejskiej, państw,
z którymi Wspólnoty Europejskie zawarły umowy o opodatkowaniu oszczędności
(Szwajcaria, Andora, Lichtenstein, Monako i San Marino) oraz terytoriów
zależnych i terytoriów stowarzyszonych, z którymi Polska zawarła porozumienia w
sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności. Zgodnie z proponowanym § 2 tego
artykułu informacje mają być przekazywane przynajmniej raz w roku w terminie nie
przekraczającym 6 miesięcy od zakończenia roku podatkowego podmiotu
wypłacającego. Regulacja ta odzwierciedla przepis art. 9 ust. 2 dyrektywy.

W ustawie - Kodeks karny skarbowy proponuje się objęcie karą czynu polegającego
na zaniechaniu wypełniania obowiązku informacyjnego – proponowany przepis ma na
celu objęcie karą nie tylko płatników niesporządzających wbrew obowiązkowi
określonych informacji, ale również podmioty, które nie są płatnikami, z uwagi
na fakt, że nie są obowiązane do obliczenia i poboru podatku, ponieważ na mocy
umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy o podatku dochodowym od
osób fizycznych, przychód (dochód) nie podlega opodatkowaniu w Polsce (w obecnym
stanie prawnym dotyczy to podmiotów określonych w art. 42 ust. 6 ustawy o
podatku dochodowym od osób fizycznych), oraz pośrednich odbiorców przychodów
(dochodów) z oszczędności (art. 42c ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
fizycznych po nowelizacji). Dane zawarte w informacjach będą przekazywane
zagranicznym organom podatkowym. Konieczne jest zatem posiadanie bazy pełnych i
rzetelnych danych, czemu ma służyć wprowadzenie odpowiedzialności karnej
skarbowej na podmioty, które te dane przekazują. Konieczność objęcia
projektowaną nowelizacją zmiany przepisów ustawy o randze kodeksu jest
uzasadniona, gdyż nowelizacja ma za zadanie pełne dostosowanie polskich
przepisów do wymagań dyrektywy 2003/48/WE.

W ustawie o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników proponuje
się przepisy nakładające na faktycznych odbiorców przychodów (dochodów) z
oszczędności mających miejsce zamieszkania za granicą obowiązek podawania
numerów identyfikacji podatkowej oraz obowiązek żądania tych numerów przez
podmioty wypłacające. Dyrektywa nakłada obowiązek przekazywania takich numerów.
Numer służący identyfikacji dla potrzeb podatkowych lub ubezpieczeń społecznych
ma być podawany również podmiotom określonym w art. 42 ust. 6 ustawy o podatku
dochodowym od osób fizycznych, które nie są płatnikami, z uwagi na fakt, że nie
są obowiązane do obliczenia i poboru podatku, ponieważ na mocy umowy o unikaniu
podwójnego opodatkowania lub ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ich
przychód (dochód) nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Numer ten powinien być
przekazywany zagranicznym organom podatkowym.

Ad 2
W art. 21 ust. 3-7 oraz art. 26 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób
prawnych proponuje się dostosowanie regulacji podatkowych dotyczących
opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu odsetek oraz praw autorskich i
praw pokrewnych przez spółki powiązane położone na terytorium państw
członkowskich UE do regulującej tę kwestię dyrektywy Rady Unii Europejskiej z
dnia 3 czerwca 2003 r. (nr 2003/49/WE) w sprawie wspólnego systemu opodatkowania
stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych wypłacanych między
powiązanymi spółkami różnych Państw Członkowskich.

Dyrektywa ma na celu wyeliminowanie podwójnego opodatkowania przychodu z tytułu
odsetek i należności licencyjnych wypłacanych między spółkami powiązanymi przez
ustalenie jednolitych zasad opodatkowania tego dochodu w jednym z państw
członkowskich UE. Dyrektywa wprowadza podstawową zasadę, że odsetki lub
należności licencyjne powstające w jednym państwie członkowskim wypłacane na
rzecz spółki mającej siedzibę w drugim państwie członkowskim są zwolnione od
opodatkowania w państwie, z którego są wypłacane (w państwie źródła) i podlegają
opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji faktycznego odbiorcy tego
przychodu (art. 1 dyrektywy). Przychód będzie podlegał takim zasadom
opodatkowania wyłącznie w przypadku gdy odsetki i należności licencyjne
wypłacane są między spółkami powiązanymi, przy czym zgodnie z dyrektywą, spółka
jest spółką powiązaną drugiej spółki, jeżeli posiada bezpośrednio przynajmniej
25% udziałów w kapitale drugiej spółki, lub gdy druga spółka posiada
bezpośrednio przynajmniej 25% udziałów w kapitale pierwszej spółki, lub gdy
trzecia spółka posiada bezpośrednio 25% udziałów zarówno w kapitale pierwszej
jak i drugiej spółki (art. 3 pkt (b) dyrektywy). Kryterium powiązania musi
występować w sposób nieprzerwany przez okres nie krótszy niż 2 lata. Wyżej
opisane zasady opodatkowania dotyczą jedynie spółek będących rezydentami państw
członkowskich Unii Europejskiej.

Dyrektywa dotyczy zarówno spółek, jak i ich zagranicznych zakładów, które mają
siedzibę w jednym z państw członkowskich UE. Oznacza to, że wyżej opisane zasady
opodatkowania należy stosować do wszelkich transakcji polegających na wypłacie
odsetek lub należności licencyjnych na rzecz spółek lub ich zagranicznych
zakładów przez powiązane z nimi spółki lub ich zagraniczne zakłady położone na
terytorium państw członkowskich UE.

W celu zapewnienia zgodności zasad opodatkowania przychodów z odsetek oraz praw
autorskich i praw pokrewnych z postanowieniami dyrektywy, proponuje się
wprowadzenie ust. 3 do art. 21 ustawy. W ustępie tym zostały określone warunki
zwolnienia od opodatkowania w Polsce przychodów z tytułu odsetek i praw
autorskich lub praw pokrewnych wypłacanych na rzecz spółki lub zagranicznego
zakładu spółki położonych w innym niż Polska państwie członkowskim UE.
Zwolnienie to dotyczy transakcji realizowanych zarówno między spółkami jak i ich
zagranicznymi zakładami położonymi na terytorium państw członkowskich UE, w
przypadku gdy spółki uczestniczące w transakcji są spółkami powiązanymi. Zakres
przedmiotowy zwolnienia od opodatkowania przychodów z odsetek i należności
licencyjnych nie obejmuje określonych rodzajów przychodów wymienionych
w proponowanym ustępie 5 (art. 4 dyrektywy).

Proponowany art. 21 ust. 4 ustawy precyzuje pojęcie "zagranicznego zakładu"
stosowanego w art. 21 ust. 3 (art. 3 pkt (c) dyrektywy). Termin ten używany
jest powszechnie w międzynarodowym prawie podatkowym i został precyzyjnie
zdefiniowany w dwustronnych umowach w sprawie zapobieżenia podwójnemu
opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Z tego względu nie
zachodzi konieczność szerszego zdefiniowania tego określenia w przepisach
ustawy, gdyż każdorazowo stosowaniu będzie podlegać definicja "zakładu"
określona we właściwej umowie w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.

W celu zapobieżenia unikaniu opodatkowania oraz wyeliminowania nadużyć
związanych ze stosowaniem wyżej opisanych zasad opodatkowania w art. 21 ust. 6
proponuje się wprowadzenie regulacji szczególnych, które mają na celu kontrolę
rzeczywistej wartości realizowanych transakcji. Konstrukcja ta stanowi
nawiązanie do art. 11 ustawy dotyczącego oszacowania dochodów w transakcjach
pomiędzy przedsiębiorstwami powiązanymi. W art. 21 ust. 7 proponuje się
natomiast wprowadzenie klauzuli mającej na celu zapobieżenie unikaniu i
uchylaniu się od opodatkowania, analogicznej do klauzuli w art. 10 ust. 4 ustawy
o podatku dochodowym od osób prawnych.

W art. 26 ust. 1c proponuje się wprowadzenie wymogu, aby zwolnienie, o którym
mowa powyżej mogło być stosowane wyłącznie pod warunkiem przedstawienia przez
spółkę uzyskującą ten przychód certyfikatu rezydencji potwierdzającego, że
miejsce jej siedziby znajduje się w jednym z państw członkowskich UE lub
zaświadczenia potwierdzającego, że posiada ona zagraniczny zakład położony na
terytorium jednego z państw członkowskich UE (zaświadczenie takie może zostać
wydane zarówno przez organy podatkowe państwa, w którym znajduje się siedziba
spółki jak i przez organy podatkowe państwa, na terytorium którego zakład ten
jest położony). Jest to wymóg zapewniający właściwe stosowanie warunków ww.
zwolnienia, eliminujący przyznanie prawa do zwolnienia podmiotom położonym poza
terytorium UE.

Jednocześnie Dyrektywa, pozostawiając państwom członkowskim swobodę wyboru
procedury przyznawania zwolnienia, proponuje wprowadzenie specjalnego systemu
certyfikacji, obejmującego dwa elementy: przedstawianie przez podatnika
specjalnego zaświadczenia oraz wydawanie przez organy podatkowe tego państwa
decyzji przyznającej zwolnienie (art. 1 pkt 11-13 dyrektywy). Zaświadczenie
powinno obejmować m.in. następujące informacje: potwierdzenie przez właściwe
organy podatkowe rezydencji podatkowej w państwie członkowskim wydającym
zaświadczenie, potwierdzenie spełnienia kryterium powiązania, okres, w którym
powiązanie spółek istnieje itp. Jednocześnie, certyfikat taki powinien być ważny
przez okres co najmniej 1 roku, jednak nie dłużej niż 3 lata. Wprowadzenie
takiego zaświadczenia ma na celu wyeliminowanie sytuacji, gdy nieuprawnione
podmioty będą żądały zwolnienia od opodatkowania w państwie źródła odsetek i
należności licencyjnych, mimo że nie spełniają wymogów określonych dyrektywą.
Ponadto, zgodnie z dyrektywą, państwo przyznające zwolnienie może postanowić, że
podstawą zwolnienia przychodu z odsetek i należności licencyjnych z
opodatkowania u źródła może być decyzja przyznająca zwolnienie wydawana przez
organy podatkowe państwa źródła. Decyzja taka powinna być wydana w ciągu 3
miesięcy od dostarczenia ww. zaświadczenia i będzie ważna w stosunku do danego
odbiorcy odsetek i należności licencyjnych przez co najmniej 1 rok. Oznacza to,
że jeżeli państwo członkowskie wprowadzi wymóg przedstawiania stosownych
zaświadczeń, może ono, w celu zapewnienia zwolnienia od opodatkowania,
wprowadzić również wymóg wydawania decyzji. Przy wprowadzeniu takiego systemu
dopiero wydanie decyzji stanowi warunek uzyskania zwolnienia. Jednocześnie,
jeżeli wprowadziłoby się obowiązek przedstawiania takiego zaświadczenia, celowe
byłoby również wprowadzenie wydawania decyzji przez krajowe organy podatkowe.

Wprowadzenie do prawa krajowego wyżej opisanego systemu certyfikacji stanowi
suwerenną decyzję każdego państwa członkowskiego. Jak wynika z dotychczasowych
działań państw członkowskich, większość państw nie wprowadziła wymogu
przedstawiania specjalnego zaświadczenia i wydawania decyzji. Wprowadzenie
takiego systemu niewątpliwie nałożyłoby dodatkowe obciążenia finansowe na spółki
ubiegające się o zwolnienie i utrudniłoby ze względów proceduralnych uzyskanie
takiego zwolnienia. Jednocześnie, wprowadzenie sytemu certyfikacji nałożyłoby
nowe obowiązki na krajowe organy podatkowe. Z tego względu, należy uznać, że
wystarczającym kryterium zapewniającym skuteczne stosowanie zwolnienia o którym
mowa, jest wprowadzenie nowego art. 26 ust. 1c w obecnie proponowanym brzmieniu.

Ad 3
W związku z koniecznością dostosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od
osób prawnych do postanowień zawartych w dyrektywie Rady 90/434/EWG z dnia 23
lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w
przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących
spółek różnych Państw Członkowskich, należy włączyć do ww. ustawy normę
zwalniającą z opodatkowania dochód powstający z operacji wymiany udziałów
(akcji).
Zgodnie z art. 2 pkt d) dyrektywy, "wymiana udziałów (akcji)" oznacza operację,
przez którą spółka A nabywa udziały kapitałowe w spółce B, uzyskując w ten
sposób większość praw głosu w spółce B w zamian za przyznanie akcjonariuszom
spółki B udziałów kapitałowych spółki A, jak również w danym przypadku dopłatę
gotówkową nie przekraczającą 10% wartości nominalnej lub w razie braku takiej
wartości – księgowej wartości nominalnej przyznanych udziałów.
Jednocześnie wg art. 8 ust. 1 dyrektywy, wymiana udziałów (akcji), tzn.
przydział udziałów (akcji) w kapitale spółki A dla udziałowców (akcjonariuszy)
spółki B w zamian za udziały w kapitale spółki B, nie może powodować
opodatkowania dochodu z takiej operacji. Na podstawie art. 8 ust. 4 dyrektywy
Państwa Członkowskie mogą jednak opodatkowywać wszelkie dopłaty gotówkowe
dokonywane przez akcjonariuszy, przeprowadzane z powodu m. in. wymiany udziałów
(akcji).
Zwolnienie wynikające z brzmienia dyrektywy dotyczy tylko dochodu powstającego
bezpośrednio na skutek takiej operacji. Opodatkowaniu podlega jednak dochód
osiągnięty w wyniku dalszej sprzedaży uzyskanych udziałów (akcji).
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
proponuje się dokonać następujących zmian:
1) w art. 12 dodaje się ust. 4d. Zmiana ma na celu wyłączenie z przychodów
podatników wartości otrzymanych udziałów (akcji) w spółce zbywającej udziały
(akcje) i w spółce nabywającej udziały (akcje),
2) w art. 10 w ust. 1 dodaje się pkt 7. Zmiana określa, że przychodem z udziału
w zyskach osób prawnych jest dopłata gotówkowa na rzecz podatnika zbywającego
udziały (akcje) jednej spółki innej spółce w wysokości nie wyższej niż 10%
wartości bilansowej otrzymanych udziałów (akcji),
3) w art. 16 w ust. 1 dodaje się pkt 8d. Zmiana polega na wyłączeniu z kosztów
uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub objęcie udziałów (akcji)
powstających na skutek operacji wymiany akcji. Koszty zostają uznane dopiero w
chwili dalszego odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji). Zmiana ta jest
konsekwencją wynikającego z dyrektywy odroczenia momentu opodatkowania dochodu
do chwili dalszego zbycia udziałów (akcji) nabytych w wyniku wymiany. Na skutek
dalszego zbycia tych udziałów (akcji) u podatnika powstanie przychód, a koszty
zostaną określone w wysokości wydatków poniesionych przez podatnika na objęcie
udziałów (akcji) przekazywanych później innej spółce podczas operacji wymiany
akcji.

Ad. 4
W art. 21 w ust. 1 w pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
proponuje się wprowadzenie zwolnienia od podatku dochodowego dochodów osób
fizycznych uzyskiwanych w związku z pracą wykonywaną w charakterze urzędnika lub
innego członka personelu instytucji Unii Europejskiej lub Europejskiego Banku
Inwestycyjnego.

Proponowany przepis ma na celu dostosowanie krajowego prawa podatkowego do
zobowiązań Polski wynikających z Protokołu dotyczącego Przywilejów oraz
Immunitetów Wspólnot Europejskich oraz Umowy wdrażającej ten Protokół, która
zostanie zawarta wkrótce między Rzecząpospolitą Polską a Wspólnotami
Europejskimi. Szczegółowe warunki i zasady opodatkowania tego dochodu zawarte są
w rozporządzeniu Rady nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającym warunki
i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich oraz w
rozporządzeniu Rady nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającym regulamin
pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot
Europejskich oraz ustanawiającym specjalne środki stosowane tymczasowo wobec
urzędników Komisji, znowelizowanym rozporządzeniem Rady nr 628/2000 z dnia
20 marca 2000 r.

Z wyżej wymienionych aktów prawa Unii Europejskiej wynika obowiązek państwa
członkowskiego zwolnienia od podatku dochodowego dochodów uzyskanych przez osoby
fizyczne, które mają miejsce zamieszkania w państwie członkowskim, jeżeli
dochody te są uzyskiwane w związku z pracą wykonywaną na rzecz instytucji Unii
Europejskiej lub Europejskiego Banku Inwestycyjnego (art. 13 (2) Protokołu oraz
art. 4 rozporządzenia Rady nr 260/68). Zwolnieniu od opodatkowania podlegają
dochody z wynagrodzeń, zarobków, innych dochodów uzyskiwanych w wyniku
świadczenia pracy na rzecz instytucji UE lub Europejskiego Banku Inwestycyjnego,
rent inwalidzkich i rodzinnych, emerytur uzyskiwanych w wyniku wykonywanej w ten
sposób pracy oraz świadczeń odszkodowawczych z tytułu pozbawienia stanowiska w
interesie służby oraz z tytułu zakończenia służby (art. 2 rozporządzenia Rady
nr 260/68). Dochody te podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na rzecz
Wspólnot Europejskich na zasadach i według stawek określonych w ww.
rozporządzeniach. Wpływy z tego podatku są wykazywane w budżecie Wspólnot jako
ich przychody (art. 9 rozporządzenia Rady nr 260/68). Jednocześnie, państwa
członkowskie mają obowiązek zwolnić od opodatkowania uzyskiwane w ten sposób
dochody. Proponowany nowy art. 21 ust. 1 pkt 46a zapewnia pełną zgodność
polskiego prawa z przepisami prawa Unii Europejskiej w tym zakresie.

W projekcie, w art. 21 ust.1 pkt [Więcej]

Tagi: przekazywana wyniku świadczenia porozumienia Królestwa